Forsíða\Þjónusta\Rannsóknarstofa\Rannsóknarverkefni

Alkalívirkni – hæfnisprófanir:

Meginmarkmið verkefnisins er að vinna að frekari þróun nýrra steypustrendingaprófa. Niðurstöður verða notaðar til að meta krítísk mörk fyrir alkalívirkar og óvirkar steypublöndur. Einnig verða niðurstöður notaðar til að segja til um áhrif m.a. kísilryks og lágalkalísements á alkalívirkni steypublöndu. Ávinningurinn verður að slíkt mun leiða til meira öryggis við hönnun og framleiðslu alkalíóvirkrar steinsteypu sem aftur mun hafa í för með sér lægri viðhaldskostnað steyptra húsa og mannvirkja. Niðurstöður munu einnig styrkja íslenskt steinefni í vaxandi samkeppni við innflutt efni.
Unnið fyrir RANNÍS, Íbúðalánasjóð, Menningar- og framfarasjóð Ludvigs Storrs o.fl. Unnið að hluta til í samvinnu við erlenda aðila. Það hófst árið 2005.

Byggingareiningar úr vikri:

Markmið verkefnisins er að fullvinna léttar byggingareiningar úr vikri til nota í almennar húsbyggingar, með meiru.
Verkefnið er unnið í samvinnu við Spöng ehf., Fínpússningu ehf. og Íbúðalánasjóð. Það hófst árið 2008.

Basalt trefjar:

Markmiðið er að sýna fram á að hægt sé að nota trefjar og stangir úr basalti í stað hefðbundinna lausna úr stáli og járni í þeim tilgangi að þróa nýjar, innlendar afurðir sem styrkja íslenskan byggingariðnað og auka hagkvæmni greinarinnar.
Verkefnið er unnið fyrir RANNÍS í samvinnu við Hátæknisetur Íslands og Nýsköpunarmiðstöð Íslands. Það hófst árið 2010.

Smásjárgreining á ástandi steinsteypu:

Markmið verkefnisins er að gera nákvæma skemmdagreiningu á algengum skemmdum sem sjást í íslenskri steypu. Þetta verður gert með því að skoða upphaflegar steypuuppskriftir (ef þær eru til staðar) og í framhaldinu nota smásjárbúnað og annan búnað á rannsóknarstofu Mannvits til að greina orsök steypuskemmdanna.
Verkefnið er unnið fyrir Íbúðalánasjóð. Það hófst árið 2009.

Hraðari í sprautusteypu.

Verulegar breytingar hafa nýlega orðið á efnisvali og samsetningu sprautusteypu til bergstyrkingar í veg- og vatnsveitugöngum. Við gangagerð við Kárahnjúkarvirkjun og í Héðinsfjarðargöngum var notaður svokallaður alkalífrír hraðari (set-accelerator), í stað glervatns, sem hingað til hefur verið mest notað hér á landi. Þessi breyting hefur leitt til lækkunar á sementsmagni, m.a. vegna þess að þrýstiþol lækkar minna í sprautusteypu með alkalífríum hraðara en þegar glervatn er notað.
Markmið þessa verkefnis var að gera samanburð á nokkrum efniseiginleikum í blöndum af sprautusteypu með með annars vegar glervatni og hins vegar alkalífríum hraðara.
Verkefnið var unnið fyrir Vegagerðina og lauk 2009.

Orkugleypni trefjabentrar sprautusteypu:

Tilgangurinn með verkefninu er að afla upplýsinga og reynslu með því mæla orkugleypni á sýni framleiddu á rannsóknarstofu, sem ætti að stuðla að aukinni hagræðingu við forprófanir og hagkvæmari nýtingu hlutefna.
Verkefninu er ætlað að svara eftirfarandi spurningum:
- Hvaða áhrif hefur gerð og magn trefja á seiglueiginleika (orkugleypnigetu) sprautusteypu við hérlendar aðstæður ?
- Hvaða orkugleypni er raunhæft að ná við hérlendar aðstæður (t.d. íslensk fylliefni) ?
- Hvaða heppilegar gerðir og magn trefja þarf til að ná tiltekinni orkugleypni ?
Unnið fyrir Vegagerðina. Það hófst árið 2009.

Malbikun á gólf steyptra brúa. Unnið fyrir Vegagerðina:

Á flestum steyptum brúm á landinu er ekið á steyptu yfirborði. Á höfuðborgarsvæðinu hefur þó verið malbikað yfir brúargólfið, en sett einangrun milli steypu og malbiks. Í mörgum tilvikum hefur ekki tekist nægilega vel til með sléttun á steyptu yfirborði og veldur það óþægindum í akstri, auk þess sem steypta yfirborðið er harðara og virkar því ósléttara. Einangrun brúargólfa er mjög dýr og vandasöm aðgerð sem hefur einnig takmarkaðan endingartíma. Tilgangur einangrunarinnar er að mynda þétt lag milli malbiks og steypu, fyrst og fremst til að varna því að klór frá hálkueyðingarefnum leki niður í steypuna og tæri járnbendinguna. Með því að malbika beint á steypt gólf, má draga úr þeirri vinnu sem fer í að reyna að gera brúargólfin slétt.
Verkefninu lauk 2009.

Fóðringasteypa fyrir háhitaborholur:

Markmiðið með verkefninu er að þróa steypu til fóðringar á djúpum jarðhitaborholum þar sem hátt hitastig og mikill þrýstingur ríkir, en sú verður reyndin í svokölluðu djúpborunarverkefni íslensku orkufyrirtækjanna.
Í verkefninu verður notað nýtt tæki, RheoMicroscope, en með því má mæla flotfræðilega eiginleika efnis við háan hita og þrýsting allt að 400 bar, sem samsvarar 4000 metra vatnssúlu, eða þrýstingi í u.þ.b. 2,4 km djúpri borholu. Tækið var keypt fyrir styrk frá RANNÍS með mótframlagi frá Nýsköpunarmiðstöð Íslands, Mannviti og Háskólanum í Reykjavík.
Verkefnið hófst árið 2009 og er unnið fyrir Háskóla Íslands vegna verkefnisins GEORG (GEOthermal Research Group) sem styrkt er af RANNÍS.

Brúardekk – Klórathugun:

Klórprófílar voru gerðir úr borkjörnum úr eftirfarandi brúargólfum: Blöndubrú, Laxá í Refasveit, Norðurá við Fornahvamm, Norðurá við Sveinatungu, Norðurá hjá Haugum og Borgarfjarðarbrú. Öll mannvirkin eru eftirspennt. Klórmagnið var misjafnt í steypunum, mest þar sem mest notkun er á salti til afísingar.
Unnið fyrir Vegagerðina. Verkinu lauk 2005.

Borgarfjarðarbrú – Kápusteypa:

Í Borgarfjarðarbrú var komið fyrir hita- og tæringarskynjurum. Mælingar sýna að yfirborð steypunnar er nánast aldrei í hættu á frost/þíðu-skemmdum en sjávarföllin valda því að frost/þíðu-sveiflan verður aldrei mikil (hámark um +/- 2-3 °C).
Hitastigsmælingar eins og voru framkvæmdar í kápusteypu Borgarfjarðarbrúar geta veitt mikilvægar upplýsingar um ástand og endingu viðkomandi mannvirkis. Að saman skapi þarf að gefa þessum skynjurum tíma til að vinna sitt hlutverk og nauðsynlegt er að safna nægjanlegum upplýsingum frá þeim. Þessar upplýsingar er síðan hægt að nota við ástandsmat mannvirkisins.
Ýmsir örðugleikar reyndust samfara tæringasellunum og mæliniðurstöðurnar reyndust bæði ótrúverðugar og ósambærilegar. Ekki var hægt með óyggjandi hætti að segja til um hvort tæring ætti sér stað í einhverjum anóðu-katóðu pörum, eða hvenær tæringarhætta skapaðist í bendistálinu. Það var niðurstaða verkefnisins að ekki væri hægt að mæla með notkun á svona tæringasellum til að spá fyrir um tæringarhættu í mannvirkjum.
Unnið fyrir Vegagerðina. Lauk 2007.

Sprautusteypa sem burðarsteypa:

Sprautusteypa er hagkvæmur kostur við styrkingar á bergveggjum eins og reynslan hefur sýnt hér á landi, í N-Ameríku og víðar. Sama getur gilt í öðrum tilfellum þar sem um óregluleg þversnið byggingahluta er að ræða, t.d. kúluhús, óreglulegar sundlaugar o.fl. þess háttar. Í slíkum tilvikum er sprautusteypa samkeppnishæf í verði við hefðbundna steypu.
Einnig getur komið til álita að sprauta hefðbundna veggi, t.d. milliveggi (einfalt mótabyrði) ef kröfum um yfirborðsmeðhöndlun/útlit er fullnægt.
Unnið fyrir Íbúðalánasjóð. Lauk 2009.

Gróðurlag fyrir íþróttavelli:

Hannað var gróðurlag fyrir tvo nýja grasvelli. Markmiðið var að grasræturnar mundu vaxa alla leið niður í 15 cm þykkt gróðurlagið og næðu á þann hátt að binda jarðveginn saman og gera þjöppun óþarfa. Skilgreindar voru æskilegar kornakúrfur. Á undirbúningsstigi voru nokkrar blöndur prófaðar og gerðar tilraunir með rakaheldni. Góður árangur náðist þar sem ráðleggingum um útlögn og meðhöndlun var fylgt. Mánuði eftir sáningu höfðu grasræturnar náð niður í gegnum allt gróðurlagið.
Unnið fyrir sveitarfélagið Árborg og fyrir Akureyrarbæ. Því lauk árið 2009.

Vesturhöfnin og Slippasvæðið. Aðgerðir vegna mengunar í jarðvegi:

Athuganirnar beindust að því að greina magn og gerð mengunar, einkum jarðolíu, í þeim tilgangi að meta hvernig haga bæri förgun efnisins.
Tekin voru sýni til efnagreininga og gerðar tillögur um förgun og frágang efnishauga.
Verkið var unnið árið 2009 fyrir Faxaflóahafnir.

Ástandskönnun sprautusteypu:

Ástand sprautusteypu var skoðað á nokkrum stöðum: Múlagöngum, Vestfjarðagöngum, Hvalfjarðargöngum, Blönduvirkjun, Hrauneyjafossvirkjun og Sultartangavirkjun. Athuganir beindust að því að kanna ástand sprautusteypu í þessum mannvirkjum með tilliti til steypublöndu, efnis, aldurs og aðstæðna á hverjum athugunarstað, með það að markmiði að blöndun sprautusteypu, verklag við blöndun og ásprautun verði betrumbætt fyrir síðari tíma mannvirki, þannig að steypan endist lengur.
Ástand steypunnar reyndist misjafnt. Sums staðar hefur steypan eldst vel en sammerkt er með niðurstöðum hér og athugana erlendis að þykkari steypa eldist betur en sú sem þynnri er. Smásjárathuganir sýndu að sums staðar hefur steypa rýrnað í gæðum vegna alkalívirkni og svo virðist sem berggerð, sem steypunni er sprautað á, geti haft þar áhrif sem og alkalívirkur hraðari. Karbonisering er til staðar og ummerki fannst um taumasit-niðurbrot.
Þessar athuganir voru unnar fyrir Vegagerðina og Landsvirkjun. Þeim lauk árið 2005.

Steiningarefni fyrir heitavatnspípur:

Tilraunir voru gerðar á veðrunarþoli sýna af steinaklæddum gufupípum. Aðkoma rannsóknar-stofunnar fólst í að finna prófunaraðferð, útfæra hana, framkvæma prófanir og meta niðurstöður.
Unnið fyrir Orkuveitu Reykjavíkur árið 2009.

Vélunninn sandur:

Markmið verkefnisins var m.a. að kanna áhrif vélunnins sands á vinnslueiginleika steinsteypu. Einnig var gerð úttekt á vinnsluferlum og efniseiginleikum vélunnins sands.
Unnið fyrir RANNÍS, Íbúðalánasjóð, ýmsa framleiðendur og verktaka. Unnið að hluta til í samvinnu við erlenda aðila.